Laag zitten hoog in de lucht

foto bloVakantie is leuk, maar de stress van het inpakken vind ik minder plezierig. Elk jaar neem ik me weer voor niet overspannen te raken van het hele inpak gedoe. Ik moet zeggen dat het me dit jaar best goed af ging. Ik had het gevoel alles tot in de puntjes te hebben geregeld. Maar toen ik op het vliegveld stond kreeg ik het toch ineens benauwd. “Heb ik wel al mijn diabetes-spullen bij me?”, “staat de insuline niet nog in de ijskast?”, “heb ik mijn dextro wel in mijn handtas gedaan?”. Al deze vragen schoten door me heen en ik voelde dat ik het warm kreeg. Daar kwam nog eens bij dat we om 4 uur ’s nachts op waren gestaan om onze vroege vlucht naar te Portugal niet te missen. Dus helemaal top-fit voelde ik me ook niet.

Het leek me dan ook verstandig om mijn bloedsuiker te controleren. En ja hoor, deze was 14 en nog verder aan het stijgen kon ik zien op mijn freestyle libre. Tja, dat krijg je van alle vakantie-stress. Midden in de nacht opstaan zal ook niet in positieve zin mee heben geholpen. Dus besloot ik snel extra insuline te bolussen met mijn pomp. ‘Dan zit ik tenminste niet met een torenhoge bloedsuiker in het vliegtuig’, dacht ik nog.

Eindelijk zaten we dan in het vliegtuig met drie kleine kinderen die doodmoe waren door het vroege opstaan. Maar goed, we zaten en waren klaar voor vetrek. Ik zat naast mijn 2 meisjes van 2 en 4 jaar en hoopte dat ze snel in slaap zouden vallen. Helaas waren ze dat niet van plan en door het slaaptekort ook niet op hun vrolijkst. Het kostte me dan ook veel energie om ze een beetje zoet te houden. Godzijdank viel de oudste van de meisjes op een gegeven moment toch in slaap, waarop de jongste na heel wat gedoe uiteindelijk volgde en in een diepe slaap viel op mijn schoot. Gelukkig, ik kon hierdoor alleen geen kant op.

Terwijl ik daar uitgeput zat met een slapend peutertje op mijn schoot, besefte ik me ineens dat ik me niet heel goed voelde. Niet zo gek met zo’n nachtvlucht dacht ik nog, maar ik besloot toch maar even mijn bloedsuiker te controleren. Hiervoor moest ik me in heel wat bochten wringen om mijn dochter niet wakker te maken, maar het lukte me. Mijn freestyle libre gaf een alarmerend geluid, een diepe hypo was de uitslag. Ineens voelde ik me alsof ik elk moment out zou gaan. Gelukkig kon ik bij mijn dextro’s en krentenbollen en schrokte alles naar binnen. Het hielp alleen niets, het enige wat ik nog dacht was ‘ik moet nu een snicker of iets anders heel zoets met chocola’. Ik kon nog met mijn man op zijn schouder tikken om te vragen of hij de stewardess kon roepen.

De stewardess was mijn reddende engel. “wat zie je bleek” zei ze. Ik mompelde dat mijn bloedsuiker laag was en een snicker wilde. De stewardess vertelde me dat je bij een lage bloedsuiker beter iets vloeibaars met suiker kon nemen en bood aan om een glas cola voor me te halen. Hoewel ik normaal gesproken iemand wel iets aan kan doen die denkt beter te weten wat ik nodig heb voor mijn hypo dan ikzelf, kon ik het van haar hebben. Ze leek er oprecht verstand van te hebben. Ze kwam snel terug met een cola, maar ik moest en zou ook nog iets van chocola krijgen. Een grote zak m&m’s bereikte mij uiteindelijk, wat was ik blij. Voor ik het wist was de volledige zak (niet zo’n kleintje maar een grote!) in mijn maag verdwenen en langzaaam aan had ik het gevoel weer een beetje op aarde komen. Toen mijn man later vroeg of hij er ook een paar mocht, moest ik vol schaamte vertellen dat de zak leeg was. De rest van de dag was ik uiteraard bezig met het wegspuiten van mijn veel te hoge bloedsuiker.

Al met al geen lekker begin van de vakantie. Ik dacht alles nog zo goed geregeld te hebben voor vertrek. Maar dat is het lastige van diabetes, die trekt zich daar niets van aan en vaart zijn eigen koers. Stress kun je soms nou eenmaal niet voorkomen en is helaas een factor die je bloedsuikers erg kan beinvloeden. Ik heb nu wel geleerd dat ik niet meteen teveel moet bijspuiten als mijn bloedsuiker hoog is door stress, want als de stress wegzakt kan je bloedsuiker ook vanzelf weer zakken. Een goede les voor mezelf. Gelukkig had ik daarna twee weken om bij te komen in de zon van deze pittige start van mijn vakantie.

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s