Jong geleerd is oud gedaan

foto blog vroegerZes jaar was ik, toen ik te horen kreeg dat ik suikerziekte had. Nog veel te klein om te beseffen wat dat allemaal inhield en hoe dat de rest van mijn leven zou gaan beïnvloeden. Ik kan het me nog goed herinneren. Doodziek lag ik thuis in bed. Continu naar de wc en een dorst die niet te stillen was. Mijn zicht was inmiddels ook slecht en ik herinner me dat ik een aantal keer moest overgeven.

Ik had geen idee wat er met me aan de hand was, maar mijn vader had een sterk vermoeden, aangezien hij arts is. Hij wilde zo ontzettend graag dat zijn vermoeden niet zou kloppen. Het kostte hem dan ook een tijdje om toe te geven dat het van groot belang was om strookjes mee naar huis te nemen van zijn werk. Met deze strookjes konden ze kijken of er suiker in mijn urine zat.

Ook dat moment staat me nog helder voor de geest. Ik moest in de bidet plassen en mijn vader stopte het strookje er in, dat uiteraard meteen verkleurde. Mijn vaders gezicht sprak boekdelen, waar hij al bang voor was werd bevestigd. Ik had geen flauw idee wat er was, maar voelde wel dat het goed mis was. Vrijwel meteen was het huis in rep en roer en moest ik zo snel mogelijk naar het ziekenhuis.

Ik weet het allemaal nog als de dag van gisteren. Daarnaast weet ik ook nog precies wat er daarna allemaal is gebeurd. Van mijn leven voor de dag van de diagnose, oftewel mijn leven zonder diabetes weet ik nog vrij weinig. Ik kan me niet meer herinneren dat ik gewoon kon eten wat ik wilde en dat er geen zorgen waren over mijn gezondheid. Ergens vind ik dat ook fijn, want ik weet niet beter dan dat diabetes bij mij hoort. Ik kan niet terug verlangen naar dagen die ik me toch niet meer kan herinneren.

Mijn man vertelde een tijd geleden dat een collega van hem van eind in de twintig gediagnosticeerd was met diabetes type 1. Ik had meteen enorm te doen met deze jongen. Het leek me voor hem veel erger dan voor mij, want hij had al die jaren in vrijheid kunnen leven. Hij weet hoe het is om niet na te hoeven denken bij elke hap die je neemt. Hij weet precies wat hij mist. Dat lijkt me zo ontzettend rot.

Aan de andere kant heeft hij veel langer een leven kunnen leiden zonder zorgen over zijn gezondheid. Voor je lichaam en latere complicaties is het natuurlijk ook veel beter om zo laat mogelijk diabetes type 1 te krijgen. Zou het dan toch fijner zijn om pas op latere leeftijd geconfronteerd te worden met deze chronische ziekte? Het antwoord er op vind ik lastig. Zelf is mijn reactie altijd ‘ik weet niet beter en dat is soms maar beter’. Maar daar denkt de collega van mijn man misschien heel anders over.

8 gedachtes over “Jong geleerd is oud gedaan

  1. Shirleen van Belkum zegt:

    Hoi!

    Wat voel ik mij thuis in jouw verhaal. Ik heb ook vanaf mijn zesde jaar diabetes type 1 met dezelfde klachten als jou. Ik zou ook niet weten hoe een leven zonder diabetes zou moeten zijn, zonder te hoeven nadenken hoeveel insuline ik moet spuiten en hoeveel koolhydraten er overal in zit. Gelukkig ben ik goed onder controle bij de Internist en Diabetes verpleegkundige in Amersfoort!

    Groetjes, Shirleen

    Liked by 1 persoon

  2. nostress52 zegt:

    Ik kreeg diabetes type 1 op 60 jarige leeftijd ( als 1 van de ziekte’s die door PAIS worden veroorzaakt) en ik spreek echt van geluk.
    Diabetes type 1 is een vervelende en ingrijpende ziekte, je hebt het 24/7 en je moet er altijd rekening mee houden.
    Ik jaren vrij kunnen leven, en terwijl ik denk dat diabetes type 1 op elke leeftijd heel vervelend is lijkt vooral de pubertijd me lastig voor iemand met diabetes en in de jeugd hebben de ouders ook geen rust.
    Voor ze alles hebben geregeld voor school, uitstapjes, kamp, feestjes en thuis de hypers en hypo’s in de gaten houden, hun angst, het prikken en spuiten van een heel jong kind is ook niet gemakkelijk.
    Het lijkt me erg zwaar.
    Op oudere leeftijd is het gemakkelijker te regelen, voor mij tenminste.
    Je bent uitgepuberd en uitge-experimenteert en je weet wat je lust en welke keuze’s je kunt en moet maken.

    Liked by 1 persoon

  3. Carolien Hooijer zegt:

    Je verhaal raakt me. Ik herken zoveel en zie opeens ook de angst van mijn vader weer.
    Ik was iets ouder dan jij, 11 jaar, maar had ook geen idee wat het allemaal zou gaan betekenen. Ook mijn vader was arts en ook hij was degene die moest toegeven dat datgene waar hij al een tijd bang voor was inderdaad de waarheid bleek. Ik moest naar het ziekenhuis en had daar, toen ik me eenmaal iets beter voelde, ontzettend veel lol. Geen idee dat het spuiten met toen nog enorme naalden waar ik verschrikkelijk bang voor was, de rest van mijn leven zou gaan bepalen.

    Ik ben ondertussen bijna 60 en kan me ook niet herinneren hoe mijn leven ooit is geweest zonder DT1. Tegenwoordig kan ik alleen maar blij zijn dat alle ontwikkelingen mij de kans zullen geven om langer te leven dan veel mensen die voor ‘mijn tijd’ werden gediagnosticeerd. Ik ben blij met de manier van controleren en alle verschillende pompen. Blij met de controle die ik grotendeels zelf kan bepalen en waar ik een belangrijke vinger in de pap heb voor mijn eigen behandeling. Ik ben blij dat ik mensen heb leren kennen waar ik dit mee kan delen. Kortom blij dat ik er nog ben, met al mijn hoogte en dieptepunten.

    Dank je voor het delen van jouw persoonlijke ervaringen die bij mij toch een heleboel los blijken te maken.

    Liked by 1 persoon

    • Suikermeisje zegt:

      Beste Carolien, wat bijzonder die overeenkomsten, beide met een vader als arts. Jjj ook bedankt voor het delen van jou verhaal, dat raakt ook mij weer. Hopelijk maken we beide ook nog de dag mee dat het genezen kan worden 😊.
      Groet Elisabeth

      Like

  4. Rien zegt:

    Ik zou het vreselijk vinden als een van mijn lieve kleinkindertjes diabetes zouden krijgen. Ik zelf kreeg type 1 vlak na m’n zestigste verjaardag. Ik vroeg mijn dokter over het hoe en waarom. “Wees blij dat je zestig jaar zonder hebt kunnen leven”, was het antwoord. En dat ben ik ook.

    Having said that, kinderen zijn veel nuchterder wat moeilijke dingen betreft, denk ik. Minder neiging om ‘o wat erg dat dit met mij gebeurt’ te denken. Gewoon vertrouwen en doen.

    Type 1 is voor mij een uitnodiging geweest om m’n lichaam beter te leren kennen, en om er aardiger tegen te zijn wat betreft ik er in stop en hoe ik het behandel. Het gaat goed!

    Ik heb een tijdje low carb geprobeerd. Bloedsuiker was in het begin uitstekend, maar na verloop van tijd moest ik steeds meer insuline inspuiten. Ook al at ik niet meer dan 30g carbs per dag. En ik werd dikker. En de bloeddruk ging omhoog. Op een kwaaie dag schoof de dokter m’n laatste bloedtest onder m’n neus. Cholesterol 10 mmol/L. Ik weet niet of jullie in Nederland mmol gebruiken. Ik ben in Australië. Het is in ieder geval gevaarlijk hoog.

    Ik ben toen meteen overgeschakeld naar een whole foods plant based low fat dieet. Dat doe ik nou al een jaar. 500 gram carbs per dag, 60 gram protein en minder dan 20 vet. Geen olie enz. Alleen plantaardig voedsel. Met hoog ‘starch’ gehalte. Aardappelen, granen, rijst, macaroni, brood, fruit, bonen, wat groente enz. Absoluut geen vet. Cholesterol is nu 3 mmol, bloeddruk goed, gewicht goed, en ik spuit 20 units insuline per dag in totaal, minder dan toen ik 30 gram carbs at.

    Zo zie je maar weer.

    Het enige nadeel is dat als ik ooit weer in Holland op vakantie ben, dan kan ik geen patatje met, kroket of frikandel eten!

    Als volwassene kun je tegen de draad ingaan en zelf de verantwoordelijkheid voor je gezondheid nemen, ook tegen het advies van de specialist in. Als kind is dat moeilijk.

    Dus, ik denk dat het misschien beter is als oudere om diabetes te krijgen.

    Sorry for my steenkolen dutch!

    Liked by 1 persoon

    • Suikermeisje zegt:

      Bedankt voor je reactie en het delen van je verhaal Rien. Wat goed dat je een dieet hebt gevonden waar je je zo goed bij voelt. Ga zo door! En… een keertje zondigen met een patatje als je in NL bent, zou toch moeten kunnen? Ik heb ook in Australië gewoond, fijn land! waar woon je?

      Groet Elisabeth

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s